Van Facebook af?

Zo ziet de Facebook-pagina van deze website eruit als ik, in mijn rol van ingelogde beheerder, 'm open. Stel nu, ik wil een bericht plaatsen. Voorheen stond die optie meteen bovenaan, maar nu moet ik eerst gaan scrollen. Kijk even mee naar de volgende screenshots om te zien hoeveel toeters en bellen er tegenwoordig voorbij komen voordat ik daarmee kan beginnen. 

Eindelijk! Na de halve pagina afgescrolld te hebben, is daar de optie om een bericht te maken. Nu is het op Facebook zo dat er bepaalde tijden zijn waarop je het beste kunt publiceren. Bijvoorbeeld om 19.00 uur 's avonds (pal na het eten) of rond 7.00 uur 's ochtends (voor het school/werkverkeer aanvangt). Dat betekent dat je berichten moet kunnen inplannen. Voorheen schreef je je bericht en zat er een optie om die direct te publiceren of in te plannen. Tegenwoordig ziet dat er zo uit:

De eerste keer zag ik dit niet staan. Dus daar ging m'n moeite, want met een link en foto's erbij schakel je niet even met Knippen+Plakken over naar die nieuwe optie, onder Publicatietools. 

Zo heeft Facebook steeds weer andere verrassingen in petto, toegespitst op het eigen rendement. Alles wordt maar aangepast en verplaatst en toegevoegd en verwijderd. Je wordt er stapelgek van. Het is enorm ontmoedigend.

Ik had laatst hetzelfde met Wordpress, waar mijn vorige website op draaide. Daar werd de editor (het interne tekstverwerkingsprogramma) vervangen. Prima, maar allerlei functies zaten plotseling verborgen. Zo was de optie om een foto toe te voegen ergens weggemoffeld. En als je het eenmaal weet, tja, dan weet je het. Dan lukt het wel. Dan is het geen punt meer. Maar dat is het punt niet.

Het punt is dit: moet ik mijn levensminuten - het onbekende aantal minuten dat je nog hebt tot je overlijden - gaan besteden aan de bevliegingen van een websiteprogrammeur? Nee, natuurlijk niet. Als klant wil ik gewoon gebruiksvriendelijkheid. Dat boden ze niet, dus heb ik afscheid genomen van Wordpress en hun halfbakken editor. Deze nieuwe website draait op Jouwweb.nl en ik ben er bijzonder content mee.

En zo is het ook met Facebook. Daar doen ze er alles aan om je online te houden, tot en met het herhalen van meldingen aan toe. Ze gaan nu groter inzetten op het onderdeel 'Verhalen': foto's of filmpjes die een paar seconde te zien zijn en dan floept het scherm naar het Verhaal van een volgende vriend. Die zie je dan even en dan floept het weer naar het volgende Verhaal. De klassieke tijdlijn, waarop berichten te zien zijn, wordt verstopt onder een optie, een knop. Geen wonder dat ze het nu al lastiger maken om berichten te schrijven!

Nu had ik, naast mijn persoonlijke FB-pagina met "vrienden," twee pagina's. De ene Engelstalig, de ander Nederlandstalig. De Engelstalige heb ik zojuist verwijderd, met inachtneming van 2 weken bedenktijd - want het laatste wat Facebook wil is het verliezen van pagina's.

Waarschijnlijk volgt de Nederlandse pagina snel. Want welk doel dienen deze pagina's nu eigenlijk? Exposure op een gratis platform met miljoenen gebruikers, ja. Daarom zit elk bedrijf en elke zelfbenoemde coach en kwakzalver op dat medium. Door ervan af te gaan, neem je dus een risico. Je vraagt jezelf af: verkoop ik dan nog wel een boek?

Gelukkig zit ik aan het begin van dat opbouwproces. Ik kan nu nog een compleet ander pad kiezen. De snelle berichten op Facebook zouden mij, als schrijver, bovendien weleens kunnen tegenwerken. En ook die andere optie, de vermaarde "nieuwsbrief," past me niet. Dat heeft iets prostitutie-achtigs, iets zeurderigs; het toont aan dat je de centen van je klant belangrijker vindt dan het bieden van kwaliteit. Voor een schrijver denk ik dat een website met een leuke blogsectie genoeg is. Bovendien is er onder die blog ruimte voor de aankondigingen en niet-gerelateerde opmerkingen die normaal gesproken op sociale media worden gecommuniceerd. De enige voorwaarde is dat men moet kunnen rekenen op een bepaalde inhoud en regelmaat.

(Recent zag ik het nog gebeuren: een meisje met een reisvlog bracht elke vrijdagmiddag een geweldige reisvideo uit. Haar publiek nam dan ook langzaam maar zeker toe. En toen ze er tijdelijk mee stopte, raakte ze veel abonnees permanent kwijt.)

Maar moet ik sociale media dan maar helemaal laten varen? Foto's op Instagram verdrinken in het aanbod; tweets verglijden in de manische meningenmachine (om Z.K.H. Willem Alexander aan te halen). In vergelijking is een website zonder kermislichten als een baken van rust. En is dat niet precies het signaal dat een schrijver wil afgeven - dat zijn boeken onderhoudende momenten van rust zijn?


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.